De meeste mensen die een onderdeel willen laten namaken, hebben geen technische tekening. Ze hebben het kapotte onderdeel zelf, of alleen een foto. Dat is genoeg om mee te beginnen.
Van object naar model
Het namaken van een bestaand onderdeel zonder tekening heet reverse engineering. Het doel is het opmeten van alle relevante maten van het origineel en die omzetten naar een digitaal 3D model.
Dat klinkt ingewikkeld, maar voor de meeste plastic reparatieonderdelen is het een systematisch proces van opmeten met een schuifmaat, combineren met wat zichtbaar is in foto's, en het bouwen van een model dat de functie reproduceert.
Wat een goed uitgangspunt is
Beste situatie: het originele onderdeel is beschikbaar, ook al is het gebroken. Zelfs een onderdeel in meerdere stukken geeft genoeg informatie om alle kritieke maten te bepalen.
Acceptabel: meerdere scherpe foto's vanuit verschillende hoeken, met een liniaal of schuifmaat in beeld. Aangevuld met de maten die je zelf kunt opmeten.
Lastig maar soms mogelijk: alleen een foto zonder schaalreferentie, maar met context (het apparaat, de montageplaats). In dat geval worden maten geschat en wordt de eerste print als pastest gebruikt.
Kritieke maten zijn het belangrijkste
Niet alle maten zijn even belangrijk. Een beugel die vastgeschroefd wordt heeft kritieke maten op de schroefgaten. Een tandwiel heeft kritieke maten op de tanding en de as. Een clip heeft kritieke maten op het haakgedeelte.
De rest van de geometrie mag afwijken van het origineel zolang de functie behouden blijft. Dat geeft speelruimte bij reconstructie op basis van onvolledige informatie.
Hoe je een opdracht indient
Stuur via het aanvraagformulier met de knop hieronder:
- Het onderdeel zelf per post, of foto's met schuifmaat in beeld
- De naam van het apparaat en wat het onderdeel doet
- Eventuele kritieke maten die je zelf kunt opmeten
Op basis daarvan volgt een beoordeling of reproductie haalbaar is. Als er meer informatie nodig is, volgt een gerichte vraag. Altijd vrijblijvend.